Hoe meer de wetenschap openbaart, hoe verder het begrip "God" afdrijft van ons gevecht om te overleven in deze tijd. Onze hoop slinkt in een hiernamaals.
Is de Godcreatie niet mede een gevolg van ons besef van onze bandeloosheid in een samenleving, zónder buitenmenselijke morele orde en tucht?
Onze wetten dekken toch absoluut niet al de donkere uren in ons leven? Onze straf- en burgerrechten, omschreven in onze wetten, gelden immers alleen, wanneer je erop afgerekend kan worden op keiharde feiten en bewijzen.
Dan is er bij gelovigen nog de angst voor de rechtvaardige afrekening van hun God, welke angst hun geweten in stand moet houden.
Dat kunstmatige geweten, waarin zij het besef van zonden hebben meegekregen, moet een samenleving met 7 miljard mensen mogelijk maken.
God heeft volgens mij gewoon een gecreëerde functie voor de mensheid. Helaas zou die pas werken wanneer we allemaal dezelfde God met zijn zelfde spelregels hadden en aanbaden.
Wanneer er met voetbal de vloer aangeveegd wordt met de spelregels, ligt massale opstand tegen de tegenstanders ook op explosief springen.
Het geloven in God wordt voor een intellectueel steeds onmogelijker.
Het 7 miljard koppige volk wordt door hun opleidingen slimmer en breder mondiaal georiënteerd.
Wat is uw mening over ons Godsbesef?
Zijn wij Zijn producten of is Hij een wanhopig verzonnen product van de mensheid?



commonsence zondag 20 mrt 2011, 10:43
Moreel besef zónder een Godbesef op de achtergrond zijn te vrijblijvend voor de gelovigen. Wetten zijn niet dwingend van toepassing op onze moraal. Dat zou God wel zijn!