Belbus: Trouwringen

Sandra en Pascal zijn nu al bijna zes jaar gelukkig getrouwd. Hoewel Sandra tijdens de bruiloft nogal moeite had om de ring aan Pascal zijn vinger te schuiven, zijn ze blij met hun trouwringen. Bij de geboorte van zoon Alex en dochter Sasja laat Sandra een extra briljantje in de ring zetten.

"Maar na een jaar viel tot mijn grote verbijstering de eerste steen eruit. Na anderhalf a twee jaar viel de andere steen er ook uit. De reactie van de juwelier op de schade aan haar trouwring valt Sandra nogal tegen. "Ik dacht dat hij me wel tegemoet zou komen, want dit mag natuurlijk nooit gebeuren. De juwelier heeft mij uitgelegd dat hij er niets aan kon doen, omdat het om slijtage van de ring zou gaan. Nou daar snap ik dus helemaal niets van, ik ben echt een beetje verbolgen over de manier waarop het gegaan is en ik had eigenlijk wat meer service verwacht van de zaak."

De Belbus rijdt met Sandra Kuipers naar Eemnes waar Jaap Hoorneman, docent aan de Vakschool voor juweliers en edelsmeden, de ring onderzoekt. Sandra vertelt: "Er zit een gat in mijn ring, dus ik heb hem natuurlijk niet meer om en hij ligt in de la. Telkens als ik hem zie baal ik daar weer van. Ja, hij is gewoon verprutst. En het is wel mijn trouwring waar we het over hebben."

Jaap Hoorneman heeft de ring voor ons onderzocht en komt tot de conclusie dat de steentjes niet stevig genoeg gezet zijn. Het argument van slijtage gaat volgens hem niet op, omdat het om een ronde ring gaat die op elke plek even dik is. De buitenste stenen lopen daardoor niet meer slijtage op dan de middelste steen die al vanaf 1998 goed vast in de ring zit. De stenen hadden volgens hem zeker vijf tot zes jaar vast moeten zitten in de ring.

De juwelier is het hier niet mee eens en wil het probleem niet oplossen.