Mag een huisarts die van een patient (85 jaar)weet dat ze weduwe is en veel geld en grond heeft, zijn kinderen een stuk grond laten kopen bij deze patient ? Deze huisarts is nl ook weer bevriend met een notaris en de vrouw voelt zich onder druk staan.wil de grond eigenlijk liever niet meer aan hun verkopen maar is bang dat ze dan ook niet meer de juiste medische zorg krijgt van de huisarts.
Als hij de normale prijs betaalt iser toch nieta aan de hand.
En als ze het niet kwijt dan gewoon niet doen.
Geloof wel dat dit ver gezocht is maar het blijven toch mensen en die zijn wel eens op voordeel uit.
Ze heeft de grond niet nodig, ook het geld niet. Ze kan een onafhankelijke makelaar in de arm nemen en , dat zou in ieder geval verstandig zijn, zorgen dat er iemand bij is (familie, kennissen, vrienden) . Dan moet het haar niet uitmaken aan wie ze verkoopt.
Een zorgverlener mag indirect noch direct zaken doen met zijn patient, omdat deze in een afhankelijke positie verkeert.
Probleem is dat de vrouw niet onafhankelijk staat t.o.v. de huisarts en daarmee met diens familie.
Ik vind dit misbruik maken van de positie als huisarts.
Andere huisarts vinden of brief naar de maatschappij voor de geneeskunst, dus de artsenorganisatie, met verzoek om raad hoe te handelen met vermelding naam huisarts.
Eén zinnetje valt me op in de vraag van Mausie64: "wil de grond eigenlijk niet meer aan hen verkopen". Men is dus al in onderhandeling (geweest?) Het is aan mevrouw of ze de grond aan wie dan ook wil verkopen of niet. Maar mevrouw voelt zich, zeker op haar leeftijd, waarschijnlijk een sandwich; tussen arts en notaris. Natuurlijk mag deze arts zijn patiënte niet anders gaan behandelen dan zoals hij dat altijd heeft gedaan. Ik kan me die tweestrijd heel goed voorstellen, maar als ze de grond niet wil verkopen is dat haar goed recht. Er mogen voor de arts geen ethische redenen zijn om mevrouw anders te gaan behandelen. Mocht dat toch gebeuren, heeft mevrouw misschien kinderen of kleinkinderen die eventueel als tussenpersoon kunnen optreden? Anderzijds, misschien maakt ze zich zorgen over iets wat niet gebeurd.
Persoonlijk vind ik het ook wel een beetje ver gezocht. Heeft de huisarts aangegeven dat hij haar geen goede begeleiding meer geeft als zij het stukje grond niet verkoopt? Daarnaast is ook mijn vraag of ze al in onderhandeling zijn geweest met elkaar. Je bent altijd vrij om ja of nee te zeggen.
een huisarts mag best zaken doen met klanten. maar op het moment dat deze vrouw zich onder druk gezet voelt door de huisarts dan denk ik dat er best een klacht ingediend kan worden.
Hier is m.i. sprake van belangenverstrengeling. Omdat er een behandelrelatie is tussen huisarts en patiënt lijkt het mij ongewenst dat hij zich bemoeit met aankoop van grond bij zijn patiënt.
Patiënt kan aangeven dat zij dit ongewenst vindt en van verkoop van grond af ziet.
Dat de arts zijn patiënt kent is logisch. Dat hij weet dat ze weduwe is, geld en grond heeft is ook vrij logisch. Mijn arts weet ook iets meer dan alleen mijn medisch dossier (dat heet een vertrouwensband met dokter). Dat de arts bevriend is met een notaris is ook al heel normaal. Als mevrouw haar land niet wil verkopen aan kinderen van de arts is dat haar beslissing. Een normale arts laat zich, naar ik hoop, niet leiden door persoonlijke gevoelens. En als Eva 369 stelt dat ze dan een klacht kan indienen, ja pas dán kan mevrouw zich zorgen maken als zijn gedrag ten opzichte van haar zou veranderen. Bij WIE zou ze dan een klacht kunnen indienen? Bij het medisch tuchtcollege? Ik dacht het niet. Ik denk dat in deze "zaak" de soep lang niet zo heet wordt opgediend als wordt gesuggereerd.
Iedereen bedankt voor de reacties, maar idd ze heeft het geld en de grond niet meer nodig, ze wilde alleen dat het goed terecht kwam, omdat ze verder geen familie meer heeft.Inmiddels is dit dus gebeurt en heeft ze toch aan de kinderen van de huisarts verkocht.Net zoals de dokter ook boodschappen moet kunnen doen in het dorp waar hij of zij woont. maar in deze zaak (misschien door mij niet duidelijk uitgelegd) gaat het erom dat het voordeel werd bepaald door de huisarts en diens vriend de notaris en er niet naar de wens van de vrouw werd geluisterd, namelijk dat het land zo werd opgedeeld zoals zij dat wenste. De kinderen van de huisarts wilde precies de helft! En zij dus bang was dat als ze de koop zou weigeren dat ze geen juiste behandeling meer zou krijgen.
Vraag blijkt dus onduidelijk te zijn gesteld en hebben "meedenkers" geen van allen een goed antwoord te hebben KUNNEN geven. Is mevrouw nog steeds bang? Nee toch, zeker.
jaapje donderdag 12 mei 2011, 10:10
Ik denk dat het een beetje ver gezocht is maar als ze de grond niet wil verkopen dan verkoopt ze toch gewoon niet? Ze is niet verplicht om te verkopen lijkt me tenzij er al een koopcontract ondertekend is.