Iedere zaterdag om 19.05 uur op NPO 1

Geen vrije zorgkeuze door patiëntenplafond GGZ

Geen vrije zorgkeuze door patiëntenplafond GGZ
Gespecialiseerde psychologen, psychiaters en instellingen kunnen sinds de bezuinigingen fors minder mensen opvangen. De zorgcontracten die verzekeraars hebben gesloten met GGZ-behandelaars blijken vaak te krap waardoor veel behandelaars halverwege dit jaar al aan het zorgplafond zitten en geen patiënten meer kunnen aannemen.

Zorgplafond

Iedereen wil goede zorg, maar de zorg (de premie) moet ook betaalbaar blijven. De kosten voor de GGZ-bedragen zijn de afgelopen tien jaar fors gestegen tot ruim €4 miljard per jaar. Om de kostenstijging in de GGZ beter in de hand te kunnen houden heeft de minister met zorgverleners, patiënten en zorgverzekeraars afgesproken dat de kosten jaarlijks met niet meer dan 1% mogen stijgen. Alle partijen hebben afgesproken wat het plafond is. De taak van de zorgverzekeraars is om voor hun verzekerden voldoende en goede zorg in te kopen voor een redelijke prijs. Zij maken voor alle vormen van zorg (dus ook voor de GGZ) vooraf een inschatting hoeveel zorg nodig is voor hun eigen verzekerden en sluiten daarvoor contracten af: het zorgcontract.

Akkoord

Zorgverzekeraars zijn ervan overtuigd dat de kwaliteit van de zorg verder omhoog kan en tegelijkertijd betaalbaar kan blijven door de zorg slimmer te organiseren. In 2012 is er een bestuurlijk akkoord gesloten. Dit akkoord is in 2013 verder aangescherpt en toen is het groeipercentage naar beneden bijgesteld naar 1%. Het zorgplafond is in de GGZ relatief nieuw. Het werd ingevoerd in 2013. Een behandeling wordt pas na een jaar gedeclareerd in de vorm van een DBC. De budgettering over 2013 geen problemen opgeleverd. Over 2014 zijn de budgetten verder verlaagd waardoor de problemen halverwege dit jaar al zichtbaar worden.

Onderzoek

De Landelijke Huisartsenvereniging ziet steeds minder verwijsmogelijkheden naar specialistische behandelaars. De LHV vreest dat onbehandelde psychische problemen verergeren, waardoor later zwaardere, duurdere hulpnodig is. "Van de respondenten zegt 68 procent minder verwijsmogelijkheden naar de generalistische basis GGZ te ervaren, dat is een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar." Geert-Jan van Loenen van de LHV vermoedt dat in deze uitkomst het schrappen van vergoedingen een rol speelt. "Als er nu geen sprake van een stoornis is of een vermoeden daarvan, moet de patiënt de psycholoog zelf betalen. Veel huisartsen merken dat deze patiënten dan toch afzien van deze hulp, zeker de mensen die het niet breed hebben. We moeten daarom blijven monitoren of we kwalitatief hetzelfde resultaat bereiken als voorheen." Voor de verwijzing naar de gespecialiseerde GGZ geeft 65 procent aan minder mogelijkheden te hebben. Van Loenen: "De huisarts kent mensen vaak het best en kan veel zorg overnemen, maar als het mis dreigt te gaan moeten wij wel kunnen doorverwijzen. Onbehandelde psychische problemen zullen verergeren, waardoor uiteindelijk nog zwaardere en dus duurdere zorg nodig is."

Huisarts Jan Stinissen

"Mijn patiënten zijn mijn kinderen en ik heb het beste met ze voor. Als ik ze door moet verwijzen naar een psycholoog of psychiater dan wil ik ze verwijzen naar de beste die er is. Ik ken een aantal artsen die goed zijn en dan wil ik niet door een verzekeraar gestuurd worden naar een ander die ik niet ken, maar waar de verzekeraars een contract mee hebben. Ik zal in zo'n geval zorgen dat er een andere goede arts komt als ik mijn patiënten doorstuur naar een vreemde behandelaar, anders doe ik mijn werk niet goed. Het Landelijk Platform GGz maakt zich ernstig zorgen over de signalen die ze opvangen. De signalen zijn dermate ernstig dat er vanaf half juni een meldactie wordt gestart. Heeft u klachten over lange wachttijden in de GGZ of wordt u geconfronteerd met een patientenstop bij een door u gewenste behandelaar, dan kunt u contact opnemen met uw zorgverzekeraar. U kunt zich ook direct melden bij het landelijk platform cliënten GGZ op 0900-0401208 of mail naar meldjezorg@platformggz.nl.

Zorgplicht

De zorgverzekeraar heeft een zorgplicht. Dat wil zeggen dat hij er verantwoordelijk voor is dat een verzekerde de zorg krijgt die nodig is. De NZa ziet er ook op toe dat zorgverzekeraars hun zorgplicht nakomen. Op dit moment is het zo dat de zorgverzekeraars met het overgrote deel van alle zorgverleners contracten hebben. Zorgverzekeraars kunnen er ook voor kiezen bepaalde zorgverleners niet te contracteren, bijvoorbeeld omdat die te duur zijn, omdat ze onvoldoende kwaliteit leveren, omdat anderen betere kwaliteit leveren of omdat niet duidelijk is wat de kwaliteit van de aangeboden zorg is. Hierdoor kan het zijn dat de door u gewenste behandelaar niet door uw verzekeraar vergoedt wordt. Elke zorgverzekeraar is tevens verplicht om op de website een lijst te plaatsen van de behandelaars met wie ze een contract hebben. Kiest u ervoor toch naar een niet gecontracteerde zorgverlener te gaan, dan zult u vaak een (beperkt) deel van de kosten zelf moeten betalen. Voor wie echt zelf maximale vrijheid wil hebben in de keuze van een zorgverlener kan een zogenaamde restitutiepolis afsluiten. Die geeft ook recht op vergoeding van niet gecontracteerde zorg. De premie voor zo’n polis is wel iets hoger.